Şiirimin Dili

Taze limon kokusuydu hayat,
En yoğununu saçıp ortalığa,
Buram buram kokardı,
Fesleğenlere inat.
Her şey ayrı bir tattaydı
Güzellikten nasiplenirdi kainat.

Melekler gülümserdi usuldan,
Hep tebessüm vardı insanlarda.
Kavgaya yer yoktu,
Tüm olası değerler,
Dostluk üzerine kuruluydu.

Derken şeytan oluverdi melek,
Bakışlarını çevirdi sinsice,
İsyan da etti üstelik.
Zehrini yaymaya başladı gizlice.

Yürekler yavaş yavaş paslandı.
Dostluk uçuverdi göklere,
Melekler tebessümden yoksun kaldı.
Koyuldular başka işlere.
İnsanlar hırslandı.

Şeytana dönmüş melek;
Senin yüzünden cezaya mahkum bir yanımız.
Yolundan gider olduk ya,
Hesap içinde yarınlarımız.
Ve kabul etmesek de,
Seninki kadar büyük isyanlarımız.

Herkesin içine girdin değil mi?
Kokularını çaldın fesleğenlerin,
Dilimizi başka gönlümüzü başka söyletir oldun.
Sesini kestin gönül nağmelerinin.
Sende melektin, özümüz gibi.
İçimizdeki bizi sana çevirdin.

Bil ki bundan sonra elim yakanda.
Gerçi kabahatin yok,
Suç seni dinleyip, sana uyan da.

MutedilDalgalı