Ellerimin Dilinden
Ne ayazlar yaşadı, ne kışlarda buz tuttu
Soğukta büzüldü de, sessiz kaldı dillerim.
Sıvazladı her başı, sevilmeyi unuttu,
Tenden ibaret değil, sanki daldı ellerim.
Harama uzanmadı, en zor anında bile,
Yapılırken kendine yüz binlerce kez hile,
Parmakta hüzün vardı, tırnakta ise çile,
Para, pul, mal, mülk değil, huzur çaldı ellerim.
Bakımsız günlerinde, uzun yıllar boyunca,
Gündelik uğraşlarım, üzerini soyunca,
Emeğimin yanına, sorumluluk koyunca,
Bırakın güzelliği, sönük kaldı ellerim.
Yüreğime düşünce, yeşil gözlü birisi,
Her şeyi unutmuşum, mühim değil gerisi,
Sonunda çıkıp geldi, şiirlerin perisi,
İlhamın arkasından seyre daldı ellerim.
MutedilDalgalı
